سمفوني شماره 1 در دو موومان مي باشد. اين اثر در دو شكل متفاوت به نگارش در آمده است. نسخه اول براي دو پيانو ساخته و تنظيم شد. سپس با شناخت و مطالعه كافي سازهاي اركستر سمفونيك با حفظ كليت اثر به لحاظ ايده هاي اوليه، هارموني و كنترپوان دروني اثر، بافت هاي موجود قطعه و فرم موومان ها براي اركستر سمفونيك بازنويسي شد. موومان اول با يك مقدمه شروع و با الهام از فرم سونات دو ايده مستقل را مطرح مي كند . سپس بعد از بسط و گسترش و وارياسيوهاي متعدد به قسمتهاي از مقدمه رجعت مي كند.
موومان دوم در فرم اسكرتسو – تريو – اسكرتسو – نوشته شده است . شروع موومان طرحي از فوگاتودارد. سازها به تدريج با بافتي كنترپونتيك به اركستر اضافه مي شوند. و در پايان قسمت اول اسكرتسو سازها با نوانسي بسيار قوي به كار خود خاتمه مي دهند.
در قسمت تريو استفاده از سازها بصورت مجلسي و سلو مي باشد. نحوه و پرداخت هارموني در اين قسمت، موسيقي را به سمت فضاي آتنال مي كشاند. سپس در برگشت به اسكرتسو از مدولاسيون هاي فراوان و سازبندي متفاوتي نسبت به بخش اول استفاده شده است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر